Citadelpark Gent

Buskruitfabriek Cooppal Wetteren

Vliegvelden WO I Regio Gent

WO I Munitiepark Kwatrecht

De Dodendraad

De Hollandstellung - Duitse WO I bunkerlinie

Reichsschüle Flandern - SS-School Kwatrecht

Duitse Atlantic Wall Radarpost - Goldammer

WOI en II Munitiedepot De Ghellinck Zwijnaarde

Duitse gangen onder centrum Gent WOII

Schuilplaatsen voor havenarbeiders Gentse kanaalzone uit de koude oorlog

Het Fort van Eben Emael

KW-linie

WO I - Kwatrecht - Melle

18 daagse veldtocht gekoppeld aan TPG

Neergestorte B17 te Kwatrecht 19-09-1944

De bevrijding WO II van de regio rond TPG

Toestand Belgisch leger ten tijde van mei 1940

Gesneuveldenlijsten:

Contact en onbeantwoorde vragen

Media-aandacht

Copyright

Links

Het beeld van "De Wielertoerist" (11/6/2012)

Gezien ik nog een tweede hobby heb buiten deze website, namelijk het wielertoerisme, voelde ik mij vrij kort betrokken bij onderstaande open brief van mijn eigen broer over het beeld dat heden ten dage toch maar steeds wordt opgetrokken rond "De Wielertoerist". Ik wil hem dan ook daarom (ondanks dat het thema totaal niets vandoen heeft met de rest van de website) op de website publiceren.

Laatst kreeg ik via een familielid een bijlage van Knack toegestopt omdat die zogenaamd handelde over wielertoerisme. Wat kwam erin aan bod? Een interview of twee met bekende Vlamingen uit de economische en politieke wereld die zich tot het “wielertoerisme” hadden bekeerd en fervent fietser waren geworden. Verder tips en weetjes voor “wielertoeristen” die zich aan het grote werk wagen, genre cols in Frankrijk, Ronde van Vlaanderen, noem maar op.
Over de wielertoeristenclubs echter, toch de basis van de sport, geen gebenedijd woord.

Raar vind ik dat: In de pers hebben ze het steeds over “wielertoeristen” wanneer ze types bedoelen die aan 30 à 32 km/u gemiddeld (en zelfs meer) over onze wegen vlammen, en daarbij ook uiteraard obstakels als Koppenberg, Muur van Geraards-bergen, Alpe Duez of andere Mont Ventoux nooit uit de weg gaan.
Waar is de tijd dat iedereen nog aan een gemiddelde van 24 à 25 km/u zijn toertjes deed en daarbij af en toe eens richting bekende hellingen fietste? Tenminste, zo heb ik mijn hobby, het wielertoerisme, in mijn ongetwijfeld grote naïviteit altijd bekeken. Ik ben immers al fier als ik na een rit in m’n eentje 25 km/u gemiddeld haal.

Daar ik intussen toch al mag meepraten, aangezien ik al van 1986 bij een wielertoeristen-club ben aangesloten en elk seizoen trouw mijn dikke 3.000 kilometertjes vreet, is wielertoerisme bedoeld als ontspanning na een al of niet zware werkweek en hoef je niet in de week te trainen om de zondag je maten van de club te kunnen volgen. Gasten die vlot aan 30 km/u en meer gemiddeld rondfietsen trainen meerdere keren per week bovenop de zondagse rit, anders haal je dat gemiddelde niet. Die komen dus toch al gauw aan meer dan 7.000 km per jaar.
Vroeger noemden wij zulke types freaks; nu zijn dat blijkbaar de modale wielertoeristen geworden; tenminste als we de schrijvende pers en bekende Vlamingen à la Michel Wuyts en co moeten geloven. “Toeristentempo” is bij die mannen immers 30 km/u gemiddeld. Wat ik me dan afvraag: Zouden deze laatsten zelf al ooit eens een rit aan 30 of 32 km/u gemiddeld hebben uitgereden? In de praktijk betekent dit: hele stukken tegen de 40 km/u zitten harken, niet of nauwelijks inhouden op kruispunten en tezelfdertijd steeds het achterwiel van de kerel vóór jou zitten viseren om toch mooi uit de wind te zitten en dat wiel te houden. En ’s namiddags languit in de zetel om te recupereren van de inspanningen van de zondagmorgen.
Mooie omgeving? Leuke baantjes? Niets van gezien, mijnheer … Leuke hobby! Je zal maar eens een fijn parcourtje voor die gasten in mekaar steken.

Ik krijg vooral de pukkels en jeuk op de gekste plekken wanneer ik zelfverklaarde “wielertoeristen” als een Karel Van Eetveld, Geert Noels en politiekers à la Peeters hoor verkondigen dat ze toch vlot een dikke 6.000 km per jaar fietsen op hun ongetwijfeld duur materiaal (ik wist niet eens dat die zonder zijwieltjes op een koersfiets konden blijven zitten!) of als ik iemand als Sven De Leijer uit de Laatste Show zogenaamd meer dan 600 km op een week zie bijeen fietsen, en dat al in de maand maart, terwijl die gast voorheen nooit heeft gefietst. Ik nodig hen graag uit om samen met ons eens een daguitstap aan 24 km/u gemiddeld mee te rijden, of een driedaagse. Daar kunnen die dus onmogelijk moe van zijn, terwijl onze pijp nadien wel uit is. Raar. Ofwel zijn wij dikke sukkels, ofwel maken zij ons blaasjes wijs. Wat Sven De Leijer betreft opteer ik trouwens voor het laatste; ik ben namelijk nogal wantrouwig wat tv betreft. Wat die andere drie aangaat: dat zijn gewoon kerels die binnen vijf jaar geen fiets meer aanraken, laat staan erop zullen rijden. Tegen dan zijn ze fiets-moe en hebben ze vast alweer een andere bezigheid gevonden die hipper is en goed overkomt bij hun achterban. Ondertussen geven ze zich echter wel uit voor wielertoeristen en maken ze de echte hobby-fietsers belachelijk. We worden overspoeld door dergelijke tijdelijke freaks die intussen het wielertoerisme claimen als was het van hen.

Gelukkig zullen wij het langer volhouden, en er vooral meer plezier aan beleven, en dat is wat mij samen met vele anderen motiveert om gewoon verder te doen zoals we bezig zijn.

Mark Van de Sijpe