Citadelpark Gent

Buskruitfabriek Cooppal Wetteren

Vliegvelden WO I Regio Gent

WO I Munitiepark Kwatrecht

De Dodendraad

De Hollandstellung - Duitse WO I bunkerlinie

Reichsschüle Flandern - SS-School Kwatrecht

Duitse Atlantic Wall Radarpost - Goldammer

WOI en II Munitiedepot De Ghellinck Zwijnaarde

Duitse gangen onder centrum Gent WOII

Schuilplaatsen voor havenarbeiders Gentse kanaalzone uit de koude oorlog

Het Fort van Eben Emael

KW-linie

WO I - Kwatrecht - Melle

18 daagse veldtocht gekoppeld aan TPG

Neergestorte B17 te Kwatrecht 19-09-1944

De bevrijding WO II van de regio rond TPG

Toestand Belgisch leger ten tijde van mei 1940

Gesneuveldenlijsten:

Contact en onbeantwoorde vragen

Media-aandacht

Copyright

Links


Chronologisch verloop van de 18 daagse veldtocht aan het bruggenhoofd Gent.

Wat u hieronder chronologisch kunt lezen is een samenvatting van verslagen van de strijd en de voorbereidingen die plaats vonden aan Bruggenhoofd Gent tijdens de achttiendaagse veldtocht. Het is een samenraapsel van allerhande bestaande geschriften over de strijd. Onlogische opvolgingen werden er zoveel mogelijk uitgehaald want dezelfde verhalen afkomstig van verschillende bronnen bleken vaak tegenstrijdigheden te bevatten.

Hier vindt u het overzicht tot en met 15 mei 1940. De strijd komt steeds dichter bij Bruggenhoofd Gent. De eerste troepen vertrekken reeds in onze richting omdat de strijd zich naar hier zal verplaatsen.

Voor de grote lijnen van wat vooraf ging aan onderstaand relaas, klik op onderstaande link.

Ondertussen zit België, als neutraal land binnen Europa, geklemd tussen enkele grootmachten die elkaar de oorlog hebben verklaard. Sinds de Duitse inval van Polen (1 september 1939) verklaarden zowel Frankrijk als Groot Brittannië Duitsland de oorlog.

Zowel Frankrijk als Groot Brittannië waren op dit ogenblik nog niet in staat Duitsland militair tot de orde te roepen en Polen was dus een vogel voor de kat. Het werd door een veel sterkere en veel beter uitgeruste legermacht onder de voet gelopen.

Het Belgische leger is sinds de Duitse aanval op Polen volledig gemobiliseerd.

10 Januari 1940

Vucht, Maasmechelen. Rond 11:30 maakt hier een Duitse Messerschmitt Taifun een noodlanding na verloren gevlogen te zijn in de mist boven het Rührgebied. Beide inzittenden waren Majoors van het Duitse leger op weg met geheime plannen van de Duitse aanval op onder andere België die zou plaatsvinden op 17 januari 1940. Ze waren in de mist verdwaald en dachten op een bepaald moment de De Rijn teruggevonden te hebben maar waren ongelukkig voor hen ondertussen de Maas aan het volgen. Omdat ze zonder brandstof vielen dienden ze een noodlanding te maken in een weiland. Hierbij beschadigden ze beide vleugels van het toestel. De piloot had via een boer lucifers weten te bekomen en probeerde achter een haag documenten die hij bij zich droeg te verbranden. De twee bemanningsleden konden gevangengenomen worden door enkele grenswielrijders en de restanten van de documenten die zij probeerden te verbranden konden gerecupereerd worden. Beiden werden gevangengenomen samen met de restanten van de deels verbrandde documenten. Ze werden overgebracht ter ondervraging naar Mechelen aan de Maas. Bij zijn ondervraging probeert één van de Duitse gevangenen de papieren voor een tweede maal te vernietigen door ze in het veldkacheltje te gooien in de kleine commandopost. De Duitser kon opnieuw overmeesterd worden en de papieren nogmaals gered. Het bleek uiteindelijk om documenten te gaan voor de directe Duitse inval van België en Nederland. Ondanks dat deze documenten wel degelijk een aanwijzing waren dat er een directe aanval dreigde , weigerde België op basis hiervan Franse of Engelse soldaten toe te laten op zijn grondgebied tot een mogelijke aanval effectief eerst zou plaats hebben. Dit laatste allemaal gekoppeld aan de opnieuw ingeroepen Neutraliteit van België.

Hieronder scans van deze restanten van documenten met beperkte bijhorende uitleg:

Messerschmith Maasmechelen 10-1-1940

Dit eerste document blijkt enkel een soort van register te zijn van wie welke geheime documenten zou moeten hebben ontvangen.

(Bron: België : Een officieel overzicht van de gebeurtenissen 1939-1940 - Uitgegeven door Ministerie Buitenlandse zaken België te Londen in 1941 - blz 98-99)

Dit document bevatte al wel degelijk informatie voor het Duitse leger over de geallieerde verdedigde stellingen:

§2. Betreffende het aanwezige Engelse leger: Tussen Douais en Kales staan in de diepte van het Noordfranse sterke operatieve hulptroepen opgesteld. Het Belgische leger dekt met zijn massa de lijn Luik - Antwerpen (= KW linie). Er zijn zwakkere krachten vooruitgeschoven aan het Maas-Scheldekanaal en aan de grens (reservedivisies omdat men toch niet meteen vreesde dat deze stellingen zouden kunnen worden aangevallen. Dit zou later natuurlijk niet gerekend zijn op het verlies van het fort van Eben Emael en de bruggen van Vroenhoven en Veldwezelt.)

Van het Nederlandse leger staan ten zuiden van de Waal slechts zwakkere krachten tot verdediging opgesteld.

Bijkomend is vermeld dat huidige informatie is gebaseerd op vaststellingen daterend van 3/11/1939.

§3. Het Duitse leger zal zijn aanval uitvoeren tussen Noordzee en Moezel met krachtige ondersteuning van de Luftwaffe. met het doel een zo groot mogelijk gedeelte van het Franse leger .....

(Met dit laatste bedoelt men allicht ook wat effectief is gebeurd, het afsnijden van de Franse troepen en België van verdere bevoorrading door in Noord-Frankrijk meteen door te stoten tot aan de Franse kust)

(Bron: België : Een officieel overzicht van de gebeurtenissen 1939-1940 - Uitgegeven door Ministerie Buitenlandse zaken België te Londen in 1941 - blz 98-99)

Dit document bevatte wel degelijk uiterst belangrijke informatie die beter onthouden had kunnen worden.

§1. Hierin maakt men specifiek melding van het laten landen van Fallschirmjager Truppen in de nabijheid van de belangrijkste bruggen over in dit document de Maas en niet het Albertkanaal. Men meldt ook dat er een geschikte landingsplaats is voorzien een 15 tal kilometer westelijk hiervan, tussen Vitrival en Rosée.

Ook dit document bevatte heel wat informatie die later bij de eigenlijke inval merkwaardig goed bleek te kloppen:

§4. Geeft informatie over de zones die bij een aanval bij luchtdroppingen kunnen worden gebruikt zonder teveel risico meteen op massa's geallieerde tegenstanders te stoten.

§5. Geeft een aantal doelen die na landingen zeker dienen bewaakt en eventueel onder vuur genomen te worden door de luftwaffe om de eigen troepen zich vlot te laten organiseren na een dropping.

Allicht zijn de origineel onderschepte documenten wel ruimer dan wat u hier afgebeeld ziet, maar we willen maar een idee geven van wat reeds kon geweten zijn en waar dus jammer genoeg nauwelijks iets mee is aangevangen.

(Bron: België : Een officieel overzicht van de gebeurtenissen 1939-1940 - Uitgegeven door Ministerie Buitenlandse zaken België te Londen in 1941 - blz 98-99)

Eind Januari 1940

Munte. Er zou toestemming gegeven zijn om een elektrische teller te plaatsen in de bunker Mu9. Dit blijft een nog altijd niet bevestigd mysterie. Als dit waar zou zijn, moet de bunker Mu9 effectief de enige bunker op de lijn zijn geweest die ooit werd aangesloten op het stroomnet. Aan de binnenkant van deze bunker kan men wel boven de plaats waar de manuele ventilator stond zien dat daar ooit iets aan de muur heeft gehangen, maar of dit de elektrische meter was, blijft een raadsel.

Moortsele-Semmerzake. Op de heuvelflank van de Asselkouter wordt een 8 meter brede prikkeldraadversperring aangelegd. Deze begon in Moortsele en liep door via Munte en Baaigem tot in Semmerzake.

Bruggenhoofd Gent. Her en der worden reeds militaire oefeningen gehouden rondom de verdedigingsgordels. Hieronder ziet u een foto van militaire oefeningen te Nazareth in januari 1940. (foto archief Cegesoma)

soldaten nazareth jan 1940
Uit deze periode dateren ook zo goed als zeker een aantal foto's van nog volledig intacte bunkertjes aan Bruggenhoofd Gent. Dat deze foto's zo moeilijk terug te vinden zijn, heeft er ook alles mee te maken dat omwille van het militair geheim van de bunkers, het officieel verboden was aan soldaten om foto's te nemen van bestaande versterkingen. Dit moeten dan toch foto's zijn die zijn weten te ontsnappen aan dit verbod.

2 oude foto's van het commandobunkertje As4 te Astene. Onderaan 2 soldaten in winteruitrusting poserend voor het enige geopende schietgat. (Oude foto's: Boek Bruggehoofd Gent - Erik Janssen). De actuelere foto dateert eveneens al van half de jaren '90. Het bunkertje zit al jaren onder een berg grond. (Foto: Collectie G. De Jong - Simon Stevin Stichting)

Ook van het bunkertje C1, eveneens te Astene, vindt men deze fraaie foto terug waarbij het linker schietgat verborgen zat achter een nepdeur. Het rechter schietgat zat opnieuw achter een luik verborgen. (Oude foto: Boek Bruggehoofd Gent - Erik Janssen)
Een zeer fraai zicht op de bunker Av8 te Scheldewindeke, gecamoufleerd als een hoevetje naast de weg (Oude foto: Collectie P. Taghon). Bij de foto's genomen uit deze periode, poseren er meestal Belgische soldaten bij de bunkers.

Februari 1940

Algemeen. Finland dat in een soort van guerrilla had weten stand te houden tegen de Russische inval die al was begonnen op 30 November 1939, moet na nieuwe zware Russische aanvallen met tanks en infanterie toch het onderspit delven zodat het uiteindelijk toch in Russische handen valt.

Maart 1940

Lemberge. Het 44e Linie 3e Bataljon 10e Compagnie wordt gekantonneerd te Lemberge.

5 April 1940.

Noorwegen en Zweden. Omdat deze landen van uiterste belang waren voor de ijzerertsaanvoer voor het Duitse Rijk, aasden zowel Duitsland als de geallieerden op deze neutrale landen. Op deze dag zouden echter 10.000 Duitse soldaten Noorwegen binnentrekken via een list. Ze zouden namelijk via vrachtschepen aan land komen en van Noorse kant veel te laat ontdekt worden als militaire invallers.

9 April 1940.

Noorwegen. In de vroege ochtend landen de Duitsers te Oslo in Noorwegen en te Kopenhagen in Denemarken. Denemarken wordt bijna zonder slag of stoot ingenomen in minder dan 4 uur tijd. In totaal vielen aan beide zijdes samen 56 doden en gewonden te betreuren.

10 April 1940.

Noorwegen en Denemarken. Op zee vergaat het de Duitsers in dezelfde regio niet zo goed en moeten ze nog altijd sterk hun meerdere erkennen in de de geallieerden. Tussen 10 en 13 april worden in totaal 10 Duitse torpedojagers in de nabijheid van van Narvik (Noorwegen) gekelderd. Omdat de aanvallende Britse schepen daarna zwaar werden bestookt uit de lucht kozen ze opnieuw de volle wateren van de zee en trokken zich terug.

15 April 1940.

Narvik - Noorwegen. Landing van de eerste Britse troepen als reactie op de eerdere Duitse invallen.

19 April 1940.

Narvik - Noorwegen. Landing van de eerste Franse troepen afkomstig van de hulpkruiser Ville d'Alger. Deze is echter te groot om te kunnen aanleggen in een Noorse haven zodanig dat amper materiaal en zwaar tuig kan gelost worden. De soldaten komen aan land zonder iets van materiaal van enige grootte.

April 1940

Bruggenhoofd Gent. Bruggenhoofd Gent wordt op dit moment bezet door de 16e Infanteriedivisie (41e en 44e Linie, 2e Licht Regiment, 24e Artillerie, 18e Bataljon Genie, 16e Compagnie Transmissietroepen en een Groep Wielrijders, horende bij de 16e Infanteriedivisie).

Te Merelbeke vestigt zich het 44e Linieregiment alsook het 24e Artillerieregiment. De feestzaal van de Sint-Pietersschool (heden Paus Johannescollege) wordt een slaapzaal. De feestzaal van de Sint Pieterskring (heden gesloopt) wordt zelfs voor 4 dagen gebruikt als een paardenstal. De militaire staf vestigt zich in de woning van de overleden Monseigneur Hebbelynck (Belgische Katholiek Priester, Theoloog en Professor aan de KU Leuven en op 11 januari 1939 overleden). Hun taken zullen zich in eerste instantie beperken tot het uitwerken van zeer beperkte verdedigingen tussen de bestaande bunkers. Gezien er overal nog gewassen geplant zijn, wordt hun tussenkomst zeer beperkt daar plaatselijke boeren zeker niet erg opliepen met graafwerken en het oprichten van obstakels tussen hun reeds geplante gewassen terwijl er nog geen zekerheid bestond dat er meteen oorlogsgeweld ter plaatse zou uitbreken.

Maandag 3 mei 1940

Noorwegen. De eerder gelande geallieerde troepen dienen terug te trekken en verlaten het land opnieuw via de zee. Ondanks dat de Fransen en de Engelsen hier een beschamende nederlaag leden op het land via een totaal nutteloze landing, hadden ze wel op zee de Duitse marine een zware slag toegediend. Deze was op enkele dagen tijd 10 van zijn in totaal 20 torpedojagers, alsook 3 van zijn 8 kruisers, verloren.

Donderdag 6 mei 1940

Bruggenhoofd Gent. De provinciegouverneur geeft aan de gemeentes waar hij de bevoegdheid over heeft de opdracht alles dat vijandelijke troepen zou kunnen helpen om zich te oriënteren, zoveel mogelijk te verwijderen. Dit omvatte het verwijderen van straatnaamborden, bestaande richtingaanwijzers en dergelijke.

Donderdag 9 mei 1940

KW-linie. Her en der vormen de antitankhindernissen die langs deze verdedigingslinie voorzien zijn nog geen continue lijn. Ze zijn op vele plaatsen nog onderbroken doordat de eindafwerking van de linie nog altijd niet is voltooid. De Antitankversperringen die voorzien waren om te plaatsen bij Bruggenhoofd Gent, kunnen niet geleverd worden omdat ze op het laatste moment mee gebruikt zullen worden langs de KW-linie.

Links de Duitse grenswachters, rechts de Belgische Grenswielrijders, elk op wacht op zijn eigen kant van de Duits - Belgische grens (Foto: Replica)

Nederland. Het Nederlandse leger bezet de Grebbelinie die overgaat in de Peelstelling. Daarnaast liggen een aantal grensbataljons als dekking aan de Maas en de IJssel.

Frankrijk. De eerste legerkorps bezet de verlenging van de Maginotlinie aan de Frans-Belgische grens. Er zijn twee mogelijke maneuvers voorzien in het geval Duitsland België binnenvalt. Een eerste was "Het Scheldemaneuver" waarbij de linker vleugel van de 1e legergroep zou oprukken in België en zich opstellen achter de Schelde. Het overige gedeelte van de 1e legergroep blijft dan gewoon bij de Frans Belgische grens. Een tweede mogelijks plan was "Het Dijlemaneuver". Hierbij zou het integrale 1e legergroep België binnentrekken en zich opstellen ter hoogte van de Dijle en de Maas. Indien Nederland zou aangevallen worden zou de uiterst linkse vleugel van het 1e Franse leger doortrekken naar Breda-Tilburg, "Het Breda Maneuver". Hierbij zouden zij de monding van de Schelde en Zeeland verdedigen.

Deze stellingen en opstellingen zijn duidelijk zichtbaar op onderstaande schetsen met enerzijds de opstelling van de verschillende eenheden (schets: Replica) en anderzijds de situatie in België en aan onze grenzen op de avond van 9 mei 1940.

(Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)

Vrijdag 10 mei 1940

schets van Duitse Sichelschnit 10 mei 1940
Bovenstaande schets toont hoe de Duitse plannen voor Frankrijk aan te vallen door gebruik te maken van het Belgische grondgebied origineel gepland worden.
situatie tijden 10 mei 1940

Situatie op de ochtend van 10 mei 1940. Bovenaan is de schets zoals terug te vinden in La rôle de l'Armée Belge - Andre L'Hoist en daaronder zoals geschetst in België - Een officieel overzicht van de gebeurtenissen 1939-1940 - Ministerie van Buitenlandse zaken (1941). - p38.

Een detail van de opbouw van het Belgisch leger bij het begin van de Duitse inval vindt u terug op onderstaande link.

De belangrijkste te behouden stellingen waren als volgt:

  • De dekkingspositie op een lijn langs Albertkanaal van Antwerpen tot Luik en langs de Maas van Luik tot Namen diende zeker stand te houden tot Franse en Britse versterkingen hun posities konden opnemen op de lijn Antwerpen - Namen - Givet. Men verwachtte dat deze troepen konden opgesteld zijn aldaar, 3 dagen na binnentrekken van het land (vanaf 12 mei 1940 dus)
  • De verdedigingen van de steden Antwerpen (fortengordels en bunkerstellingen er tussenin), Namen (idem) en de sector Antwerpen-Leuven (gedeelte van KW-linie).
  • De verdediging van de positie Antwerpen-Namen aan de kant waar de Franse en Britse troepen dan later zouden moeten overnemen. (zone tussen Waver en Namen)

04:30

Luxemburg. Nabij Vianden trekt het Duitse 1e Pantserdivisie onder leiding van Generaal Guderian over de Luxemburgse grens.

Luxemburg bleek de dag voordien door Duitse spionagediensten zwaar onder handen gepakt en telefonielijnen om alarm te slaan, waren massaal gesaboteerd zodat het kleine land praktisch meteen onder de voet werd gelopen.

Duitse troepen trekken Luxemburg binnen. (Foto: Replica)

Oost België. Iets noordelijker was de 7e Pantserdivisie onder leiding van Generaal Rommel de Belgische grens overschreden. Deze troepen trokken richting Dinant met de bijhorende Maas. Deze aanval werd bijkomend versterkt door een snel volgende massa Junker 52 bommenwerpers die hun doelen over de grens gingen bestoken.

Op Belgisch grondgebied ondervond de 5e Pantserdivisie heel wat meer last om verder te geraken. Er waren uitgebreide versperringen aangebracht en hoofdwegen waren gesaboteerd met grote kraters van explosies. Wat echter in de Belgen hun nadeel sprak was dat deze versperringen en hindernissen niet bewaakt waren waardoor het voor de oprukkende Duitsers enkel een kwestie was van maken dat ze de versperringen of hindernissen konden omzeilen.

Duitse troepen trekken massaal België binnen. (Foto: Replica)

Er was nog geen sprake van zware directe militaire weerstand. Door de opgeworpen hindernissen zouden de Duitse oprukkende infanterie en pantsers over de grond de eerste 3 uren slechts 6 kilometer ver weten op te rukken op Belgisch grondgebied.

Deze gelijktijdige invallen in Luxemburg, België en Nederland zijn meteen ook de start van wat zal bekend staan in de geschiedenis als de Westfeldzug

05:00

Nederland. Er zijn meldingen van 2 Hollandse vliegvelden die gebombardeerd zijn. Duitse troepen overschrijden massaal de Belgisch-Duitse en Nederland-Duitse grens. In praktijk vallen op korte tijd heel wat meer Nederlandse vliegvelden in Duitse handen. Dit was alvast zo voor het vliegveld van Oekenburg, Ypenburg, Valkenburg en Den Haag.

Via listen met Duitse soldaten vermomd in Nederlandse uniformen vallen heel wat bruggen over cruciale waterlopen onbeschadigd in Duitse handen zodat hun doorsteek in het Nederlandse grondgebied letterlijk verloopt als een mes door de boter.

Tegen de avond van 10 mei 1940 zouden Duitse troepen Nederlands reeds doorsneden hebben tot aan de Oostkant van het IJsselmeer.

Albertkanaal regio Maastricht, het fort van Eben Emael.

Er gebeurt een uiterst precieze aanval met zweefvliegtuigen en Duitse para's op het gigantische fort van Eben-Emael, de regio van de bruggen van Vroenhoven, Veldwezelt en Briegden over het Albertkanaal. Terwijl de regio permanent zwaar uit de lucht wordt aangevallen en gebombardeerd, worden Duitse troepen op de grond gezet met zweefvliegtuigen. Gesterkt door de luchtaanvallen weten ze op deze manier de troepen die de bruggen dienden te verdedigen, te verrassen en zware verliezen toe te brengen.

Kaart mei 1940 Sector Veldwezelt-Vroenhoven

Situatie 10 mei 1940 ter hoogte van het cruciale punt van Eben-Emael, Veldwezelt en Vroenhoven uit België - Een officieel overzicht van de gebeurtenissen 1939-1940 - Ministerie van Buitenlandse zaken (1941). - p41.

Veel sneller dan verwacht, en vooral zonder ze te kunnen opblazen, vallen hierdoor de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven praktisch intakt in Duitse handen. De Belgische troepen moeten zich dan ook veel vroeger dan verwacht beginnen terug te trekken vanuit hun posities die in theorie nog zeker 2 a 3 dagen hadden moeten kunnen standhouden. Hierdoor krijgen zowel de binnentrekkende Franse als Britse troepen nauwelijks tijd om hun voorziene stellingen in te nemen (en vooral te organiseren).

intakte brug Vroenhoven
brug te Veldwezelt
inname bunker in voet brug Vroenhoven
aangeslagen en gewonde soldaten uit de bunker

Hierboven enkele foto's van de twee zo goed als intakt veroverde bruggen te Vroenhoven en Veldwezelt. Bovenaan ziet u de Duitse troepen over de brug te Veldwezelt trekken. Linksonder de verovering van de brug van Vroenhoven. De kleinere foto's op de rechter kant zijn foto's van de verovering van de bunker in de voet van de brug te Veldwezelt, deze bunker is ook goed zichtbaar op de foto onderaan terwijl Duitse troepen massaal het Albertkanaal oversteken. Een kostbare te houden verdedigingslinie is veel te snel overwonnen door de binnentrekkende Duitse troepen. (Foto's Boek Mei 1940 - Peter Taghon)

De koepels van het zware geschut van het Fort van Eben Emael, had men op een even listige manier reeds weten uit te schakelen door ook met zweefvliegtuigen in de duisternis te landen bovenop het fort. De elitetroepen hierin aanwezig wisten door middel van een perfecte voorbereiding en het gebruik van een nieuw type bom met een gigantische vernielingskracht (Holle ladingen) de grote koepels op het fort uit te schakelen. Deze koepels dienden net om onder andere de verdediging van de kortbij gelegen bruggen op te nemen. 24 minuten na de landing van de eerste zwevers is het fort in feite reeds doof en blind door het verlies van alle koepels. Het fort is in feite dan reeds grotendeels uitgeschakeld voor de functie die het diende op te nemen. Een veel gedetailleerder relaas over de val van dit fort op deze link.

Bovenstaande foto's, beiden uit het boek "De Bange Meidagen 40 - Lekturama", tonen duidelijk het effect van de fameuze Duitse holle ladingen op de zware bunkers van het fort van Eben Emael. De linker foto is genomen in het heetst van de strijd. Bovenaan in het cirkeltje ziet men een Duitse parachutist met touwen of kabels een holle lading neerlaten tot voor het schietgat van de bunker. De foto rechts toont het effect van deze holle lading op de noordelijke Mitrailleurbunker van het fort.

05:17

Een belangrijk gedeelte van de Belgische luchtvloot wordt op de grond uitgeschakeld tijdens de nacht op het vliegveld te Evere.

Er vallen ook de eerste bommen op cruciale punten van de hoofdstad Brussel.

Rond dit tijdstip vertrekt het officieel bericht naar Frankrijk en Groot Brittannië over een onaangekondigde aanval van Duitsland op België, Nederland en Luxemburg.

06:30

Belgisch-Franse grens. De eerste geallieerde troepen trekken onze grenzen over. De Franse troepen dienden in elk geval het gat tussen Namen en de Franse Maginotlinie (Givet - achter de Yvoir) af te sluiten:

  • Het 7e Franse leger trekt richting Breda, Tilburg om Zeeland en de monden van de Schelde te verdedigen.
  • Mobiele troepen van het Britse leger trekken op naar in te nemen stellingen op de Dijle tussen Waver en Leuven.
  • Het Franse Cavaleriekorps en het 1e Franse Leger trekken in de richting van de linie tussen Waver en Namen. Dit gedeelte van de uiterst belangrijke te verdedigen lijn is niet gefortificeerd of voorzien van bunkers.
  • Een groepering van lichtere Franse pantsers trekt op richting Belgisch Luxemburg, Marche, Bastenaken en Aken maar kan niet op tegen de Duitse machtsontwikkeling. Zij trekken bijna ogenblikkelijk terug op de lijn Etalle-Neufchateau.
  • De Lichte troepen van het 9e Franse leger trekken in de richting van de Ourthe.

Bruggenhoofd Gent. De 16e Infanteriedivisie, opgesteld langs de bunkerlinie in de sector tussen de Bovenschelde en de Leie, legt veldversterkingen aan.

09:00

Luxemburg. De Duitse 1e Pantserdivisie heeft reeds via Luxemburg de Belgische grens bereikt. Luxemburg blijkt in Duitse handen zonder echt veel weerstand ondervonden te hebben. Er vielen aan beide zijdes geen doden, enkel 7 gewonden. 75 Luxemburgse soldaten werden gevangen genomen.

Neufchateau. Neufchateau was zowel voor de Belgen als voor de Duitsers een cruciaal in handen te houden of te krijgen stad. De stad en zijn toegangswegen werden bewaakt door Ardeense Jagers. De stad werd in de ochtend aangevallen door 2 groepen van 200 Duitse elite SS-ers van het regiment Gross Deutschland in wat zou bekend staan als de operatie NIWI (Nives en Witry waren de 2 voorziene landingsplaatsen). Deze waren kort voordien met kleine vliegtuigen gedropt in weilanden nabij deze dorpen. Voor één van deze groepen ging dit echter niet zo vlot omdat ze op 14 km waren van Nives en foutievelijk waren gedropt in Leglise. Deze tweede groep zou maar op zijn afspraak opduiken tegen 13u. Deze Duitse troepen dienden de weg vrij te maken voor het naderende Duitse 19e korps van Generaal Guderian om zo de doortocht richting Sedan mogelijk te maken.

12:00

Bruggenhoofd Gent. Rond de middag beginnen de buitenlandse legers aan het uitvoeren van hun eerdere overeenkomsten. Ter hoogte van Bruggenhoofd Gent trekken de voorposten van het Franse 7e leger voorbij om stelling te gaan nemen in Breda ter uitvoering van het "Breda Maneuver". In de buurt van grote kruispunten werden pelotons van de "Garde Republicaine Mobile" achtergelaten om het verkeer te regelen. Er werd verwacht dat er nog enkele dagen kolonnes met militair materieel zouden langskomen.

De sector Wetteren–Semmerzake ligt er nog altijd verlaten bij.

De 24e Artillerie die deels te Gontrode en Merelbeke was gestationeerd, hergroepeert en trekt door richting Zwijnaarde.

De 10e mei 1940 ontstaat er in streken die nog niet rechtstreeks met het oorlogsgeweld te maken hadden (zoals hier in Wetteren) volkstoeloop. De mensen wisten niet echt wat ze van de nieuwe Duitse agressie dienden te verwachten maar wisten wel nog al te goed wat er 40 jaar eerder was gebeurd. (Foto links: Replica)

13:00

Neufchateau. De situatie wordt voor de verdedigende Belgische Ardeense Jagers onhoudbaar. Enerzijds wordt de groep van 200 Duitsers die de aanval uitvoerden op dit moment nog eens versterkt met 200 extra soldaten van de eerder verkeerd gedropte eenheden alsook door de aankomst van de 1e Pantserdivisie. De Ardeense Jagers dienen Neufchateau uit handen te geven en terug te trekken.

Oudenaarde. De eerste Britse gemotoriseerde kolonnes, deel uitmakend van de British Expiditionary Forces, trekken door naar de Dijle tussen Leuven en Waver. Dit doortrekken van Britse troepen duurt nog zo een drietal dagen.

Merelbeke. Langs de Zwijnaardesteenweg, Gaversesteenweg, Waterstraat en Fraterstraat rijden de eerste Franse troepen voorbij op doortocht naar stellingen in de buurt van de KW-linie.

Gent. Er wordt Belgische C40 Bofors luchtdoelgeschut opgesteld te Oostakker, Gentbrugge en Drongen.

In de loop van de dag

Merelbeke. Tijdens een luchtgevecht tussen een Duitse en een Engelse jager sneuvelen op de grond twee burgerslachters. Een langs de Gaversesteenweg en één iemand op de wijk Hukkelgem. Beiden sneuvelen door allicht niet voor hen bedoelde kogels. Nog 2 andere burgers raken verwond.

De situatie op 10 mei 1940 's avonds. (Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)

Zaterdag 11 mei 1940

Belgisch Duitse grens. Doordat de Duitsers de bruggen over het Albertkanaal van Vroenhoven, Veldwezelt en Briegden ongeschonden in handen hadden weten te krijgen en het Fort van Eben Emael zelf hopeloos in de knoei zat met zijn Duitse belagers, kregen bepaalde Belgische eenheden het ondanks hevig weerstand en grote verliezen, zwaar te verduren. Naast de hevige directe Duitse aanvallen bleven voortdurende aanvallen uit de lucht, degelijk verweerwerk zo goed als onmogelijk maken.

De Duitse aanvallers wisten zones in te palmen van het front verdedigt door de 7e Infanterie Divisie langs het Albertkanaal. Er werd nog hevig slag geleverd met het 2e Regiment Grenadiers te Kanne, het 18e Linieregiment te Vroenhoven en het 2e Regiment Karabiniers in de regio van Veldwezelt en Briegden.

Er volgen herhaaldelijk Belgische aanvallen om de verloren bruggen opnieuw in handen proberen te krijgen. Dit lukt uiteindelijk alleen voor de brug van Briegden die voor de ogen van de Duitsers alsnog in de lucht vliegt. Voor de beide andere bruggen lukt dit niet meer met zware verliezen aan Belgische kant tot gevolg.

9 Belgische Fairey Battle jachtbommenwerpers ondernemen een wanhoopspoging om de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven toch nog te bombarderen. Ondanks het massale luchtoverwicht van de Duitse Luftwaffe bereiken ze hun doel maar niemand van hen slaagt erin de bruggen zodanig te beschadigen dat ze onbruikbaar werden.

Slechts 3 van de 9 vliegtuigen weet na zijn aanvalsvlucht een veilige terughaven te bereiken. De zes anderen worden tijdens hun opdracht neergehaald. (Meer over deze wanhoopsdaad op bij "de beschrijving van de Belgische luchtmacht ten tijde van mei 1940").

Wegens het falen van deze Belgische tegenactie om de bruggen over het Albertkanaal alsnog te proberen vernielen, werden er nog verschillende pogingen gedaan dit te doen door geallieerde bommenwerpers in de dagen nadien.

12u30

Belgisch Duitse grens. Het fort van Eben Emael heeft na een strijd van amper 27 uur, de handdoek in de ring moeten gooien en kapituleert.

Gelijktijdig wordt aan Belgische kant de opdracht gegeven de 7e Infanteriedivisie terug te trekken van zijn posities aan het verloren fort van Eben Emael en de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven.

Er volgden nog een aantal geallieerde bombardementspogingen op de intakte bruggen in de regio Maastricht maar de geallieerden waren sterk de ondergeschikte van Nazi-Duitsland voor wat de strijd in de lucht betrof. Alle pogingen hadden massaal verlies aan geallieerde toestellen tot gevolg en de geviseerde bruggen bleven grotendeels onbeschadigd achter.

Ook de 4e Infanteriedivisie die samen met de 7e Infanteriedivisie het 1e Legerkorps vormde, begint met een terugtocht uit hun bunkers en stellingen langs onder andere het Albertkanaal. Hierbij gaan reeds heel wat zware wapens verloren die niet tijdig kunnen ontruimd worden uit de bunkers en loopgraven op de kanaaldijk.

Wetteren. De eerste vluchtelingen trekken reeds door de straten, opgeschrikt en geteisterd door de Duitse luchtmacht.

Gent. Ten noorden van Gent is de Franse 25e Division d'Infanterie Motorisée aangekomen. Dit is een gedeelte van het Franse 7e Leger dat zo snel mogelijk België moet doortrekken in de richting van de Zeeuwse Eilanden en de lijn tussen Breda en Turnhout.

Ledeberg. Voor 6 uur in de ochtend is het spoorwegattelier te Ledeberg bij een Duitse luchtaanval zwaar beschadigd. Duitse brandbommen vernielden hier de overdekte overladingskaai "Den Bresil".

Algemeen verloop 18-daagse veldtocht. In de loop van de avond geeft het Belgische opperbevel opdracht de verdedigingslijn te verleggen van het Albertkanaal en het Maas-Scheldekanaal naar de lijn Antwerpen-Namen. Dit hield dus meteen een terugtrekking in op de belangrijkste verdedigingslijn gevormd door de forten van Antwerpen, de KW-linie, de fortengordel van Namen en meer zuidelijk de verdedigingslijn Namen-Givet die zou worden verdedigd door Franse troepen. Het terugtrekken op deze linie stond bekend als het Dijlemanoeuver. Door dit sneller dan verwachte terugtrekken zouden zowel de Franse als Britse troepen minder tijd toebedeeld krijgen om hun voorziene posities op deze lijnen degelijk te kunnen voorbereiden en inrichten. Normaal zouden zij hiervoor 3 dagen krijgen.

De bovenste schets toont hoe het Belgische leger de bezetting van de Dijlestelling zag. De onderste schets geeft het invullen van deze zelfde stelling zoals de Fransen ze zagen na de instelling van de neutraliteit van België in 1937. (Beide schetsen: Replica)

Bruggenhoofd Gent. De 24e Artillerie verhuist nogmaals van Zwijnaarde naar Gentbrugge.

De situatie op 11 mei 1940 's avonds. De 3 bijkomend gebouwde forten, oostelijk van Luik zijn ondertussen in de vuurlijn komen te zitten en zijn eigenlijk gewoon voorbijgelopen terwijl ze blijven storen naar de Duitse aanvallers toe. (Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)

Zondag 12 mei 1940

Algemeen verloop 18-daagse veldtocht. Het 1e Legerkorps trekt zich in de nacht van 11 op 12 mei terug tot de regio van Tongeren en de lijn gevormd door de Gete.

Ook het 3e Legerkorps verlaat de regio Luik om omsingeling te voorkomen. Ondanks hun vertrek blijven de individuele Luikse forten stand houden tegen de Duitse aanvallen.

Alle Belgische troepen laten bij hun terugtocht massale vernielingen achter om hun achtervolgers te vertragen.

Het Britse leger heeft 3 divisies opgesteld op de lijn Leuven-Waver en nog eens 6 divisies zijn achter elkaar opgesteld in de diepte tussen de Dijle en de Schelde.

Het 1e Franse Leger en een vooruitgeschoven Cavaleriekorps nemen stellingen in op de lijn Waver-Gembloers-Namen.

De vesting Namen wordt verdedigd door het 7e Legerkorps. (8e Infanteriedivisie, 2e Divisie Ardeense Jagers en de 12e Franse Infanteriedivisie). Deze worden aangevuld met de uit de Ardennen terugtrekkende 1e Divisie Ardeense Jagers en de 1e Cavaleriedivisie. Deze hebben bij hun terugtocht uit de Ardennen een spoor van vernielingen achtergelaten om de Duitsers te vertragen in hun opmars.

Ten zuiden van de Maas tussen Namen en Mezieres, stelt het 9e Franse Leger zich op.

De hoofdstelling wordt met man en macht ingericht en klaargemaakt voor een directe confrontatie met de Duitse aanvaller.

Nederland. Hier is de situatie zeer hectisch en verwarrend. Alles verloopt zeer ongeorganiseerd. Het Franse 7e Leger slaagt er ondanks hevige gevechten niet in contact te maken met het ingesloten gros van de Nederlandse strijdkrachten.

Bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven. 6 Franse Breguet bommenwerpers zullen nogmaals proberen de opdracht van de eerder 9 Belgische Fairey Battle vliegtuigen beter te herhalen. Slechts 1 van de 6 vliegtuigen zou er in slagen terug te keren na zijn bommen te hebben afgegooid zonder de gevisieerde doelen verder te beschadigen. Het enige overblijvende vliegtuig zal uiteindelijk een noodlanding dienen te maken in een Franse akker op de terugtocht wegens te zwaar beschadigd bij het uitvoeren van de opdracht.

Vrij kort na deze mislukte poging zal nog een poging ondernomen worden deze opdracht te voltooien. Ditmaal door 5 Fairey Battles van het Britse 12th Battle Squadron onder begeleiding van Hurricane Jachtvliegtuigen. Ook van deze poging zal slechts 1 vliegtuig zwaar beschadigd terugkeren. Alle andere vliegtuigen en begeleidende Jagers zijn sindsdien vermist.

Wetteren. In het Wetterse luchtruim heeft een hevig luchtgevecht plaats tussen Franse en een overmacht van Duitse jachtvliegtuigen. Twee Franse jachtvliegtuigen storten neer. Een in de buurt van de speelbos te Jabeke (buurt van huidige Warande te Wetteren) en een tweede in de Boskant (rand Wetteren en Serskamp).

Gecrashte Franse Morane Saulnier. Dit is wel een dergelijk vliegtuig gevallen in de regio Cambrai en zeker niet een van de twee vliegtuigen gemeld in deze beschrijving (Foto: Replica)

De situatie op 12 mei 1940 's avonds. Ondertussen bieden alle Luikse forten nog weerstand terwijl ze noordelijk en zuidelijk worden omzeild. Op dit moment is nog geen enkele van deze forten (buiten dit van Eben Emael), gevallen. Nu reeds wordt zichtbaar dat ten zuiden van Luik de doorbraak het vlotst blijkt te verlopen. (Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)

Ondanks alle verdedigingsproblemen, heeft België zijn noodzakelijke vertragingsmanoeuvers kunnen uitvoeren. De nodige geallieerde troepen zijn aangekomen en hebben hun belangrijkste posities kunnen innemen op de voorziene hoofdstelling tussen Antwerpen en Givet. Het Belgische leger wordt mee opgenomen en ingeschakeld in het geheel van de geallieerde strijdkrachten.

Maandag 13 mei 1940

Lijn Antwerpen-Leuven. De Belgische troepen proberen nog voor de strijd ook daar losbarst hun stellingen te optimaliseren. On de strijd hier nog wat uit te stellen, worden er door het Cavaleriekorps (2e Regiment Gidsen en 1e en 2e Regiment Cyclisten) zware achterhoede gevechten gevoerd te Tienen en te Halen in hun verdediging van de Gete.

07:00

Lijn Namen-Givet. Te Houx breken de Duitsers door de stellingen van het 9e Franse Leger die nog amper was opgesteld en klaar voor een dergelijke aanval. De Duitsers breken hier door in de vallei van de Maas tussen Yvoir en Givet.

17:00

Lijn Namen-Givet. Ook het front van het 2e Franse Leger krijgt het zwaar te verduren. De Duitsers breken ook hier door gesteund door zware artillerie en massale luchtaanvallen. Een geweldige massa van Duitse gepantserde voertuigen breekt door tot aan het Franse Sedan. Er is dus een eerste zware bres geslagen in de hoofdstelling tussen Antwerpen - Namen - Givet.

Duitse pantsers snijden veel vlotter dan gedacht door de ondringbaar beschouwde Belgische Ardennen (Foto: Replica)

20:00

Gent. De stad ondergaat zijn eerste echte luchtbombardement door middel van drie laagvliegende Duitse bommenwerpers. Er is Belgisch afweergeschut nog voor de alarmsirenes afgaan. Het Gentse leven valt plots totaal stil. Verschillende huizen storten in en her en der onstaan branden. Er vallen verschillende doden. Tijdens de bluswerken volgt een tweede, minder erg bombardement.

Situatie op 13 mei 1940 's avonds. De frontlijn heeft zich totaal verplaatst naar de lijn Antwerpen - Namen - Givet. Oostelijk houden binnen bezet gebied, de forten van Luik nog allen individueel stand. (Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)

Dinsdag 14 mei 1940

Duitse doorbraak in het noorden van Frankrijk. Doordat de Duitsers tot in Sedan zijn weten door te breken maken zij de situatie voor het Belgisch leger er natuurlijk niet gemakkelijker op. Vele Franse troepen verminderen hun weerstand op de lijn Namen-Givet om de reeds geleden schade te Sedan proberen te beperken.

Door de zwakke verdediging van het 9e Franse Leger leggen de Duitsers letterlijk alle druk op deze verzwakte stelling te Sedan. Tussen Samber en Maas is er zelfs geen sprake meer van een verdedigde stelling maar van een vlucht van het Franse leger. De opperbevelhebber van deze Franse Legereenheid zou op 19 mei te Chapelle zelf gevangen genomen worden door de oprukkende Duitsers.

Duitse pantsers rukken massaal op in het noorden van Frankrijk op de grens met België. De pantsers snijden er door de Franse verdediging als door de boter.

(Foto: Replica)

Nederland. Het Nederlandse leger is van Dordrecht teruggeduwd tot Rotterdam. De Hollandse soldaten vluchten in wanorde richting Antwerpen. De Duitsers dringen door al over Breda tot aan de Scheldemonding. Boven Turnhout zitten ze reeds tot aan het kanaal.

Situatie aan de hoofdstelling Antwerpen-Namen-Givet. Ondanks dat het zwaartepunt van de Duitse aanval op de zwakke Franse troepen blijft liggen ter hoogte van Sedan, blijft de druk op de rest van de hoofdstelling beperkt. Deze stelling is op zich op dat moment voor de Belgische soldaten best verdedigbaar. De weerstand van de Forten blijft. Zo blijven Neufchâteau en Battice standhouden terwijl de omliggende gebieden lang in Duitse handen waren. Zwaarste hindernis blijft de sterke Duitse luchtmacht. Deze blijft slachtoffers maken achter de stellingen en de Duitsers beheersen volledig het luchtruim.

Engelse troepen bezetten de zone tussen Leuven en Waver. Namen wordt verdedigd door de 8e Linieregiment en de 2e Regiment Ardeense Jagers.

De Duitsers hebben de Ardennen praktisch volledig in handen. Ze bevinden zich achter de Maas tussen Givet en Namen. De Fransen zijn net zoals in Nederland moeten wijken en zijn al teruggetrokken tot achter de Samber.

Ten westen van Sedan zijn de Duitsers zelfs doorgebroken over de Maas.

De geallieerde troepen krijgen de opdracht de huidige verdedigingslinie Antwerpen-Dijle-Maas ten allen tijde proberen te behouden. Door de zwakke Franse positie is dit in feite reeds gewijzigd in Antwerpen-Dijle-Samber.

Situatie op 14 mei 1940, 's avonds. De situatie wordt op het moment totaal verstoord doordat de Franse troepen in het noorden van Frankrijk de situatie totaal niet meer meester zijn. Op dit moment zijn de Belgische stellingen in feite ondanks hevige luchtaanvallen, verdedigbaar. Alle Luikse forten houden nog altijd stand en nu komen ook de Naamse forten in de frontlijn te liggen. Alleen is de totale stelling nooit houdbaar als de doorbraak in Noord Frankrijk niet gestuit kan worden. (Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)

Woensdag 15 mei 1940

02.00

Bruggenhoofd Gent. Lemberge. Het 4e Geniebataljon dat deel uitmaakte van de 4e Infanteriedivisie komt aan te Lemberge.

06:30

Bruggenhoofd Gent. De 11e Linie is aangekomen te Melle waar ze in eerste instantie posities dienen te bezetten tussen de Schelde te Kwatrecht en de Geraardsbergsesteenweg (rand Betsberg) te Oosterzele. De 15e Linie zou doortrekken richting Bottelare en de sector Oosterzele tot Munte bezetten. .

Nederland. Ondanks dat de Nederlandse troepen vrij hevig weerstand boden, was hun verdedigingsstelsel reeds zo zwaar beschadigd dat effectief vlotte weerstand bieden op de duur niet meer mogelijk was. Door hevige weerstand te Venlo, resulteert dit in een uiterst zwaar bombardement uit de lucht op Rotterdam waarbij zeker 900 Nederlanders om het leven komen. Dit is ook meteen de bron van de Nederlandse kapitulatie. Op 15 mei 1940 legt het Nederlandse leger officieel de wapens neer. Enkel in de buurt van de eilanden weigeren bepaalde Nederlandse troepen dit bevel op te volgen.

Regio Luik. Ondanks het Duitse oprukken tot voorbij Luik, blijven de Luikse forten halsstarrig stand houden.

Strombeek-Bever. In de ochtend krijgt het commando van de 8e Artillerie dat reeds zwaar aan het terugtrekken is vanaf het Albertkanaal, de opdracht zich in de richting van Gent te begeven. Men heeft intern op dat moment weet van zeker 1 gesneuvelde, enkele onderofficieren zijn vermist net zoals een tiental soldaten. Meest waarschijnlijk zijn ze gevangen genomen. Daarnaast ontbreken er al zeker een zestal paarden en 3 transportkarren. Er zijn nog nauwelijks degelijke fietsen ter beschikking.

Regio Schelde. De constante stroom van Britse troepen die oostwaarts trekken is gestopt en de troepenbeweging heeft zich omgezet in Britse troepen die zich beginnen in te graven achter de Schelde.

Gent. Franse troepen zorgen reeds van 's morgens vroeg voor grote drukte op de wegen. Dit zijn terugtrekkende gedeeltes van het Franse 7e Leger dat door de capitulatie van Nederland, eveneens gedwongen worden terug te trekken. Zij trekken terug richting Maubeuge om daar het zwaar geteisterde Franse 9e Leger te versterken. Een gedeelte van deze Franse troepen neemt stelling langs het kanaal Gent-Terneuzen, van Gent tot Zelzate. Een ander gedeelte ging ten zuiden van Gent, te Gavere in stelling. Door de capitulatie van Nederland kan het Duitse 18e leger zijn aanvalskracht ten volle op het Noorden van België richten.

Schelde tussen Melle en Dendermonde. Belgische genietroepen krijgen de opdracht de voorbereidingen te starten voor het opblazen van de Scheldebruggen tussen Dendermonde en Melle. Dit is een onderdeel van de opdracht van het Belgische leger, terug te trekken op de Scheldestelling met onder andere Bruggenhoofd Gent.

16:00

Hoofdstelling Antwerpen-Namen. De Belgische legerleiding beslist dat omwille van de doorbraak van de Duitsers te Sedan, het onmogelijk wordt de stelling Antwerpen-Namen te blijven verdedigen. Er wordt beslist terug te trekken en een nieuwe verdedigingslijn te voorzien. Dit wordt het Reduit National achter de Schelde dat ook onder andere Bruggenhoofd Gent bevat. Dit is een noodzakelijke beslissing wil men niet het risico lopen aan de stelling Antwerpen-Namen omsingeld geraken. Ook dient men er rekening mee te houden dat de druk op deze stelling ook uit het noorden zeer groot wordt door de vele vrijgekomen Duitse troepen nadat Nederland heeft gecapituleerd.

Hierboven een schets van hoe het Reduit National er origineel allicht ongeveer moet hebben uitgezien. Correcte schetsen heb ik er nog nooit van teruggevonden, enkel hoogstens enkele vrij summiere beschrijvingen. Het Reduit (volle rode lijn) volgde de Schelde van Antwerpen tot in Kwatrecht. Omdat echter Nederland al veel vroeger viel dan verwacht, kon men ook de zone tussen Schelde en het kanaal Gent-Terneuzen hier niet meer controleren zoals men wilde en werd ook al het kanaal Gent-Terneuzen binnen dit concept mee opgenomen (rode stippellijn). Om Gent (de kunststad) niet centraal in het front te steken werd dit omzijld door een 8 tal kilometer zuidelijk ervan een bunkerlijn Bruggenhoofd Gent (Tête de Pont de Gand) uit te werken (groene lijn). De Scheldestelling liep dan van Semmerzake-Eke verder richting Oudenaarde. Er was dus nog een gedeelte van Bruggenhoofd Gent, tussen Schelde en Leie dat eigenlijk niet mee benut werd. De Schelde werd zo gevolgd om dan met kanalen af te wijken richting Roeselare om aan de kust uit te komen in Nieuwpoort. De zone aftakkend vanaf de Schelde richting Nieuwpoort is zeer onduidelijk en amper informatie van terug te vinden.

Stellingen Albertkanaal. De 4e Infanteriedivisie krijgt zware klappen tijdens de verdediging van het Albertkanaal en krijgt opdracht zich volledig terug te trekken naar Bruggenhoofd Gent tussen Beneden- en Bovenschelde, na hergroepering te Vilvoorde. Deze terugtocht gebeurt gelukkig voor de reeds vermoeide troepen in vrachtwagens en bussen.

Namen. Ook deze regio wordt door de Fransen verlaten. Enkel de forten blijven ook hier net zoals in Luik onafhankelijk stand houden en de oprukkende Duitsers vertragen en hinderen.

belgische soldaten op doortocht tijdens 18 daagse veldtocht
Foto van doortrekkende Belgische soldaten tijdens de 18-daagse veldtocht. (archief Cegesoma)
Situatie op 15 mei 1940, 's avonds. Voorlopig houdt de Belgische verdedigingslinie stand maar de bres in Noord Frankrijk wordt steeds problematischer. Alle Luikse en Naamse forten zijn nog operatief. (Schets: De Achttiendaagse veldtocht - Ministerie van Landsverdediging)
Home Terug naar bovenkant pagina Vorige Volgende