a36
 
Bunkernummer
A36
Oud Bunkernummer
DG2
Lokatie
Gijzenzele
Toegankelijkheid
Bunker was volledig vrij. Heden soms afgesloten sinds renovatie in pseudomonument.
Aantal kamers
2 achteraan verbonden kamers en een sas
Aantal schietgaten
2
Type geschut
2 x MI
Bijhorende vuurrichting
Zuid - Zuidwesten

Korte beschrijving van de bunker

  • Uitwendige kenmerken. www.gijzenzele.be, mei 1940, Dirk De Ganck
  • De hoeken zijn afgewerkt met baksteen en het geheel is gecementeerd.
  • Vooraan waren er twee schietgaten verborgen als valse ramen.
  • Het bunkertje heeft voor de rest geen valse ramen.
  • Het bunkertje had een vrij plat zadeldak met rode Boomse pannen.
  • Het globale uitzicht was dit van een huisje op de kop van het dorp Gijzenzele, hierbij moest hij zoveel mogelijk aansluiten met de bestaande bewoning links van de bunker.
  • Structuur. slechts 3 dagen bulderden de kanonnen
  • Twee achteraan verbonden kamers en een sas.
  • Elke kamer is voorzien voor het opstellen van een mitrailleur.
  • Opmerkingen.
  • Het is een voorliniebunker tussen Betsberg en de spoorlijn Oostende-Brussel tussen A35 (630 m) en A37 (85 m).
  • De bunker was standaard voorzien voor de opstelling van Maximmitrailleurs. Daarnaast was hij eveneens voorzien om Hotchkiss- of Coltmitrailleurs te kunnen opstellen.
  • Daar deze bunker op de kop van het dorp Gijzenzele stond, is hij in de drie dagen strijd aan het bruggenhoofd zwaar beschoten geweest. Er zijn projectielinslagen te vinden op beide zijkanten en de voorzijde.
  • De bunker was volledig vrij tot hij in het voorjaar van 2007 door de gemeentediensten van Gijzenzele volledig leeggemaakt is van alle rommel. Daarna is de toegang dichtgemaakt met een rooster zodat men nog wel naar binnen kan kijken maar de bunker zelf niet meer kan betreden.
  • Voor de herdenking van de 70e verjaardag van de strijd die woede te Gijzenzele in mei 1940, heeft men in het voorjaar 2010, het gedacht opgevat het bunkertje te proberen herstellen in zijn originele staat. U mag gerust zijn dat ik reeds mijn hart vasthoud als ik dergelijke ideeën hoor bovenkomen. Meestal zit men van bij de aanvang reeds totaal geblokkeerd omwille van het beschikbare budget wat meestal resulteert in navenante renovaties. Men gaat in de meeste gevallen de mensen zaken voorspiegelen die wel een idee geven van de originele staat maar daarnaast gaat men vaak dingen op goedkopere manieren totaal fictief en volgens goedkoop goeddunken totaal verkeerd afwerken en voor de realiteit laten doorgaan. Dit laatste is in dit geval zeker goed gelukt is. De grote lijnen zijn meestal wel juist maar alle details gaan in het algemeen vlot de mist in. Bij de genomen foto's vond ik het daarom mijn plicht u toch te wijzen op alle zaken die zeker niet stroken met de vroegere werkelijkheid.
  • Meer details waarom ikzelf als webmaster van www.bunkergordel.be niet wens vereenzelvigd te worden met dergelijke renovatiewerken en hoe men denkt in Gijzenzele het zonlicht te mogen blijven ontkennen, verduidelijkt op deze link.
  • Op basis van de gemiddelde prijzen die terug te vinden zijn op de originele bestekken van bouwproject D en de gemiddelde hoeveelheden zoals teruggevonden bij gelijkaardige bunkers bij de bouwprojecten A en B, zijn er schattingen gemaakt van de prijs van de verschillende bunkers.
  • Merkwaardig is dat er voor deze firma 2 offertes bestaan, namelijk een eerste op datum van 11 januari 1935. Dit zou zeker aan de hand van de hierin toegepaste eenheidsprijzen het duurste project op de linie geworden zijn. Op basis van dat bestek zou deze bunker ongeveer 72.040,87 Bef gekost hebben. Allicht is het daarom dat er van dit project een tweede herzien en goedgekeurd bestek bestaat daterend van 3 februari 1935. Volgens dit herziene bestek zou deze bunker nog ongeveer 58.227,28 Bef gekost hebben.
  • Als men hier ook nog een aantal zaken bijtelt die reeds rechtstreeks door de militaire overheid werden bekostigd zoals chardomes, koepels,... zou de totaalprijs van deze bunker ongeveer 58.727,28 Bef moeten geweest zijn.
  • Ter info: 1 BEF in 1934 komt ongeveer overeenkomt met een bedrag van 74 BEF (1.84€) in 2013, een "factor 74" dus.

Routebeschrijving om deze bunker te vinden

  • De bunker ligt langs de Kerkstraat komende uit het centrum, na de laatste bewoning op uw linker kant, op de hoek van een veld.
Bijhorende foto's
Origineel grondplan van deze bunker.
a36
Doorsnede AB, horende bij bovenstaand grondplan. Het bunkertje had dus duidelijk 3 gemetste puntgeveltjes die allen heden verdwenen zijn. Het trapje dat zichtbaar is op het plannetje is in realiteit vervangen door een aantal klimijzers.
Doorsnede CD bij hetzelfde grondplan.

Uitzicht van de voorkant van de bunker anno 1995. (Foto: Collectie G. De Jong - Simon Stevin Stichting)

Hetzelfde bunkertje in dezelfde periode gefotografeerd. Men ziet duidelijk het weidse zicht waarop dit voorliniebunkertje origineel zicht had. (Foto: Collectie G. De Jong - Simon Stevin Stichting)
Vooraanzicht op het bunkertje anno 2006. Dit is de wijze waarop het bunkertje tientallen jaren, onveranderd, zichtbaar bleef vanaf de Kerkstraat.
Uit dezelfde periode, zicht op voor- en rechter zijkant. Vooral de rechter muur met het oreillon vertoont enorm veel projectielinslagen.
Dit is allicht op de bunkerlinie één van de bunkers die het meeste aantal sporen draagt van strijd. Er zijn daarnaast ook nog projectielinslagen te vinden op de linker zijmuur en vooraan. De projectielinslagen zijn zeker niet alleen van kogels maar ook van Duitse lichte artillerie.
zwaar beschoten bunkermuur
Achterkant van het bunkertje. Op het dak ziet u nog uitstekende ijzers die origineel dienden voor het verankeren van het houtwerk van het dak.
Detail van het toegangssas. In 2006 was het bunkertje nog volledig vrij. Dit is één van de bunkertjes waar ik er niet in slaag een ingebijteld nummer terug te vinden in de buurt van het toegangssas. Dit ingebijtelde nummer behoorde ooit bij de poging tot wederverkoop van de bunkers na de oorlog. Mogelijks was dit ingebijteld in de ondertussen afgebrokkelde cementeerlagen.
Binnenzicht in de toenmalige mitrailleurkamer (linker schietgat van buitenaf gezien, meteen achter het toegangssas). De bunker is werkelijk volledig ontdaan van al het originele ijzer. Ook daarom is het zeker geen ideale bunker om te proberen herstellen in zijn originele staat. De extra aanwezige betonnen sokkels voor het plaatsen van een Hotchkiss- of Coltmitrailleur zijn wel nog vrij intakt. Er is enkel wat beschadiging door destijds de eikenhouten blokjes te verwijderen uit de koppen ervan. (Foto: Jean Lummerzheim)
We zijn ondertussen november 2009. Het bunkertje is reeds sinds 2007 afgesloten met een ijzeren hekje aan de ingang. Men is begonnen met de fundering rond de bunker vrij te graven. Dit om het mogelijk te maken de hoeken opnieuw op te metsen. Ook heeft men de bak aan het toegangssas weer opgemetst en in eerste instantie volledig vrijgemaakt..
De reden waarom de hoeken nooit 90° scherp werden gebetoneerd, maar afgerond, is de volgende. Bij een rechtstreekse voltreffers van artillerie op een dergelijke hoek zou het beton vrij gemakkelijk vrij zwaar kunnen barsten. Men moet er steeds proberen voor te zorgen dat het projectiel zo recht mogelijk op het beton inslaat (dit is ook zo bij een afgeronde hoek). In dergelijke gevallen blijft de impact van een inslag altijd veel beperkter op het geheel van de constructie.
Detail van de grotendeels leeggemaakte toegangsput. Rechts nog de restanten van eveneens 2 afgebrande klimijzers. Dit wijst erop dat er nooit een trapje is uitgewerkt zoals wel op de originele plannen te vinden is. Onderaan het steengruis zou volgens het getekende grondplan nog een sterfputje moeten hebben gezeten. Dit is echter in de praktijk naar het schijnt niet te vinden. Het sterfputje is allicht nooit in deze put gestoken. Het antwoord zit allicht bij onderstaande foto.
Juist aan de rand van de linker zijmuur naar het toegangssas toe, vindt men nog een tweetal van deze haakjes in de muur. Deze dienden ooit als bevestigingshaakjes van een afvoergootje. Dit ving allicht het water op komende van de de binnengoot van het dak. Het sterfputje zal dan ook in dit geval allicht niet in de toegangsput zitten maar mogelijks onder dit originele afvoergootje.
haakje van originele afvoergoot van dak
Detail van rechter mitrailleurkamer. Ook hier is niets meer van het originele ijzer terug te vinden.
Dit is nogmaals een foto van de linker mitrailleurkamer. Op de rechter zijmuur nog een zwakke letter R, het richtteken voor het instellen van de mitrailleur.
Ook aan de achtermuur is alles van ijzer verwijderd. Bovenaan zaten origineel 12 zware haken voor het ophangen van allerhande materiaal. De ijzers waar ooit de kleine tafeltjes (Tablet T) aan zaten voor het plaatsen van de kogelpers zijn eveneens volledig afgebrand. Meer onderaan wel nog duidelijk zichtbaar, zijn de kabeldoorgangen. De kleinste was normaal voor telefonie, de andere voor eventueel het binnenbrengen van stroom (die er nooit geweest is).
achtermuur van de bunker
Wat wel nog origineel aanwezig is in de rechter mitrailleurkamer, was dit kleine plafondhaakje. Dit diende voor het ophangen van een eventuele olielamp, alhoewel deze verlichting in oorlogstijd in de voorhoek van de mitrailleurkamers moest geplaatst worden om te vermijden dat van buitenaf het schietgat in het donker zichtbaar zou worden.
Nog zelden terug te vinden zijn deze originele restanten van de scharnieren van het metalen hekje dat aan de hoofdingang van de bunker hing. Meestal zit dit verborgen tussen het metselwerk waar de bunker mee dichtgemetst werd, of werden ze afgebrand samen met het hekje. Wel merkwaardig is dat deze bunker origineel geen extra houten camouflagedeur meer had naast het ijzeren poortje. Dit is zeldzaam bij bunkers van dit type, zeker als hun toegangsdeur naar een kant gericht was met een openbare weg zoals hier de Kerkstraat.
Eind maart 2010 begon met met het plaatsen van de houten dakconstructie. De vorm van het dak zal wel vrij getrouw geweest zijn met wat het ooit was, alleen waar zijn de 3 bakstenen puntgeveltjes?
opbouw houtcontructie dak bunker
Zicht op de zwaar beschoten zijkant met daarop de dakconstructie. Opnieuw heeft men hier volledig op de rand een 7/15 balk geplaatst waardoor het opmetsen van de puntgevel opnieuw onmogelijk wordt. De opnieuw gemetste hoeken zijn ondertussen wel allen opnieuw gecementeerd. Bij dergelijke zaken stel ik mij dan altijd de vraag, waarom spreken over een bunker opnieuw in originele staat herstellen als men dan achteraf toch volledig een eigen interpretatie gaat van maken omdat de originele uitwerking te duur of te moeilijk te verwezelijken is.
Ondertussen heeft de bunker vooraan ook opnieuw luiken gekregen.
Vooraanzicht uit andere richting uit dezelfde periode.
Detail van het gecamoufleerde schietgat met geopende luiken. Hier opnieuw de opmerking. De bunker heeft nu ondertussen inderdaad luiken, maar ze kloppen zo goed als zeker niet met hoe deze er origineel zullen hebben uitgezien. Origineel zal men bij deze bunker metalen luiken teruggevonden hebben waarop houten raamframes waren bevestigd. In gesloten toestand waren deze luiken beschilderd als een gewoon dubbel raam. In geopende toestand hadden de luiken effectief het uitzicht van geopend houten luiken. Wanneer de bunker te zien was met gesloten luiken, zal het geheel in geen geval het uitzicht gehad hebben van een huisje met gesloten luiken omdat dit zowiezo teveel de aandacht zou trekken (een huisje met continu de ramen gesloten in een streek waar men weet dat er gecamoufleerde bunkers staan). Daarnaast werd mogelijks de bovenkant boven het schietgat, achter de luiken nog bijkomend beschilderd met nogmaals het uitzicht van een echt raam. Of dit hier effectief het geval was of niet, is niet altijd zeker te zeggen. Dit was vaak een keuze of interpretatie van de aannemer die de werken uitvoerde.
Ook werd de toegangsput, allicht onder het mom van hem wat proper te krijgen, voorzien van een betonlaagje waarin een klein putje gelaten werd voor de afvoer van het water. Volgens de organisatie was er totaal geen sterfputje te vinden. Nu heeft men wel een betonnen putje gemaakt op hetzelfde niveau als de binnenkant van de bunker. Door opnieuw een dakje te plaatsen zal al het water van de tussengoot vrolijk in deze put stromen en via de put, de op hetzelfde niveau gelegen bunker, binnen. Zoals hogerop vermeld, zat er naast de put een afvoergoot van het dakje. Allicht zit het sterfputje daar ergens nog verborgen zoals reeds eerder gemeld..
Dit is dan totaal het toppunt van hoe het niet moet om met nog bestaand militair erfgoed om te gaan. Men gaat gewoon twee chardomes weghalen, in dit geval uit twee verschillende bunkers die deze chardomes wel nog hadden. Ik krijg hier echt de indruk soms meer te maken te krijgen met goedkoop volksvertier en uiteindelijk nog weinig met het opnieuw in originele staat zetten van een stukje militair erfgoed. Ondanks dat de organisatoren met klem blijven ontkennen ergens chardomes ontvreemd te hebben, kunnen onderstaande foto's onmogelijk liegen.
Het bovenste fotootje, is een gekantelde en vergrote versie van het fotootje hierboven. Daaronder vind u twee ook deels ingezoomde foto's van dezelfde chardome zoals hij origineel nog te vinden was achter het linker schietgat van de bunker A24 te Munte. Let vooral op de erg opvallende identieke witte vlekken op beide chardomes. Iets teveel gelijkenis om toeval te zijn. Heden heeft men alles verstopt onder een nieuwe laag grijze verf.
chardome Gijzenzele
verdwenen chardome bunker A24 Munte
verdwenen chardome bunker A24 Munte
De foto hiernaast is gefotografeerd door het linker schietgat van de bunker A24 te Munte in 2008. De bunker was toen nog volledig vrij maar staat zoals heden nog altijd, het grootste gedeelte van het jaar onder water. Men ziet nog heel duidelijk het desbetreffende chardome staan.
binnenzicht bunker A24 door linker schietgat anno 2008
Hiernaast hetzelfde schietgat, gefotografeerd op 1/6/2010. Het enige echte zichtbare verschil is het chardome dat verdwenen is. Mocht u twijfelen of dit dezelfde bunker is, let op de restanten van het tablet T op de achtermuur dat zeker en vast identiek is. Ook de randkleuren van het schietgat zijn identiek.

Dit is een binnenzicht van de mitrailleurkamer met het verdwenen chardome. Al wat nog overblijft, zijn de kleine uitstekende restanten van de ijzeren pootjes, enkele centimeters uitstekend boven het wateroppervlak. Dit is al zeker één reden waarom men te Gijzenzele chardomes vindt die te laag zijn om te kloppen met hun originele toestand. Het chardome is hier zeker 15 centimeter boven de grond afgezaagd om niet te moeten zagen onder het wateroppervlak.

Het feit dat de originele bunker A24 grote delen van het jaar onder water staat verklaart ook meteen waarom de afgezaagde pootjes onderaan zo een

binnenzicht mitrailleurkamer Munte met verdwenen chardome

roestige kleur hebben.Dit is dus in geen geval een zelf nagemaakt chardome wat ikzelf niet zou herkennen van een nagemaakt exemplaar volgens een Gijzenzeels bunkerkenner. Dat men het niet interessant vond, het tweede chardome uit dezelfde bunker ook te gebruiken zal wel alles te zien gehad hebben met de ver gezette staat van roest waarin dit chardome zijn poten verkeren.

Allicht heeft hierdoor nog een tweede meer intakt bunkertje van de linie hetzelfde lot ondergaan om aan een tweede chardome te geraken, alleen ontbreek ik hierover nog elk spoor. Alle info hieromtrent blijft dan ook welkom.

Bijkomend is ook nog beschamend om te melden dat dit bunkertje was ingericht als vleermuizenverblijf. Het was zelfs volledig afgesloten, foto's te zien op de specifieke bunkerfiche van A24. Het vleermuizenproject is een samenwerking tussen Natuurpunt en de gemeente Merelbeke die alle werken heeft bekostigd.

 

Zicht op de houten dakconstructie bovenop het betonnen dak van de bunker.
Op zatedag 8 mei 2010 zag het bunkertje er als volgt uit. Hij kreeg ondertussen zijn rode baksteen pannetjes zoals hij ooit moet gehad hebben. Een kant had ondertussen het uitzicht gekregen van een puntgevel door hem te bekleden met grijs geverfde houten platen. Gelukkig werd tijdens mijn fotografiebeurt het bunkertje geopend omdat er nog wat werkjes dienden aan te gebeuren. Hierdoor ook de iets verderop terug te vinden foto's van de reeds toen gedeeltelijk gerestaureerde binnenkant.
Vooraanzicht van het bunkertje met gesloten luiken en nog niet afgewerkte puntgevel op de rechter zijkant.
Binnenzicht in de linker mitrailleurkamer (links van vooraan de bunker gekeken). Men heeft op de kleine restanten die er nog waren, een van de chardomes geplaatst. De muurtjes voor de Hotchkissmitrailleur werden hier nog niet hersteld. Ook waren er op dit moment nog geen haken of etagères hersteld. Er was enkel nog bijkomend een nieuwe draadstang (smaller dan de originele stangen van 4 cm diameter) voorzien in het schietgat. Hetgene mij wel meteen opviel is dat het chardome (allicht door afzagen en opnieuw monteren) zeer laag staat waardoor ik vermoed dat dit een bunker is geworden om vliegtuigen uit de lucht te schieten.
intakt gezette linker mitrailleurkamer Gijzenzele
Dezelfde situatie in de rechter mitrailleurkamer. Hier heeft men ondertussen naast het opnieuw gezette chardome, al een ijzeren plaat voorzien zoals waarop ooit de Maximmitrailleur zou geplaatst kunnen zijn. Hier waren wel reeds de muurtjes voor de Hotchkissmitrailleur hersteld.
Detailzicht op hetzelfde schietgat met plaat en chardome. Wel opnieuw jammer dat de eikenhoutenblokjes op de koppen van de betonnen pootjes niet kloppen met de werkelijkheid. Ze zijn wel vrij getrouw nagemaakt maar er omgekeerd ingestoken. Hieronder een foto van een origineel pootje met het houten blokje er nog in.
Zicht op een van de steunpootjes bij een andere bunker met het originele houten blokje er bovenaan nog in.
Globaal zicht op het bunkertje zoals het was te zien tijdens de 70 jarige herdenking van mei 1940 te Gijzenzele. De foto's dateren van 29/5/2010.
gijzenzele gerestaureerde bunker
In de toegang heeft men een vrij identiek hekje weten te maken. Het is één van de zaken die aan het bunkertje allicht het meest getrouw is nagemaakt. Bij het poortje is men wel vergeten dat het origineel aan de achterkant nog was voorzien van een metalen plaat om het zicht naar binnen volledig te kunnen afschermen.
Binnenzicht van de linker mitrailleurkamer (van vooraan de bunker gekeken). Men heeft hier nu wel veel proberen forceren om het bunkertje, dat voor de aanpassingswerken totaal was ontdaan van alles wat ijzer was, weer ongeveer een origineel uitzicht te geven. Wel zijn er op de linie nog wel meerdere bunkertjes terug te vinden die aan de binnenkant ook dit uitzicht nog hebben, zonder dat gans de boel weer opnieuw moet hermaakt en weggehaald worden op een andere plaatsen. Uiteindelijk blijft men zitten met iets dat op velerlei gebied zeker niet is zoals het toen was. Ook vind ik het geheel maar vrij mager als imitatie. Er is geen enkele poging gedaan om de binnenkant, niet enkel wat het verdwenen ijzerwerk betreft, wat in te richten met de materialen die toendertijd toch ook moeten aanwezig geweest zijn.
Ondanks dat de organisatoren op hun eigen website het bestaan van deze website in alle kleuraarden ontkennen (www.bunkergordel.be staat nergens bij de bronnen vermeld), hebben ze toch precies deze bladzijde al genoeg bekeken om de houten blokjes in de linker mitrailleurkamer dan toch maar op de juiste manier in te metsen bovenaan de muurtjes. Dit was nog niet gedaan bij mijn bezoekje aan de bunker enkele weken voordien.
In de rechter mitrailleurkamer, vinden we het tweede chardome. Hier heeft men ook een poging ondernomen om het derde en zeer zeldzame derde pootje voor de opstelling van het Hotchkiss- of Coltmitrailleur na te maken. Men is alleen vergeten dat er van dit soort pootje (ook zoals van de betonnen muurtjes naast het schietgat), twee versies bestaan. Het merendeel van de bunkers die bijkomend uitgerust waren voor dit type van mitrailleurs te kunnen opstellen hadden deze pootjes in een hoogte van 55 cm en een veel beperkter aantal had deze pootjes in een hoogte van 25 cm. Ik vrees dan ook dat de Moskou-archieven niet alleen een zaak zijn van zaken te gaan copieren maar ook een zaak van juist interpreteren. In dit geval hebben onze vrienden volgens mij het plannetje van het pootje gekopieerd van het derde pootje van 25 cm hoog terwijl het er eentje had moeten zijn van 55 cm. Ook kloppen de houten blokken die er bovenop liggen totaal niet met de werkelijkheid. Voor een exacter beeld zou ik u willen doorverwijzen naar de bunkerfiche van de bunker D22 in het viaduct te Kwatrecht.
Ook de achterkant van de mitrailleurskamer is maar een flauwe remake van het origineel. De haakjes zijn speelgoed bij wat er origineel in ging. Het tablet T, waar ooit de kogelpers werd opgeplaatst om de kogels voor de Maximmitrailleurs in de kogelbanden te persen, is meer dan een flauwe klucht. Men doet zelfs geen enkele moeite meer om zelfs de originele afmetingen te respecteren. Op onderstaande link krijgt u een degelijk beeld van wat er origineel te zien was. (Het origineel is wel in nog vrij weinig bunkers terug te vinden.)
Ook heeft men geen enkele poging ondernomen om de bunker toch maar iets te bezorgen dat het uitzicht had van de originele gepantserde deur. Deze zijn eveneens nog zeer moeilijk terug te vinden op de linie (laat ze aub allen op hun originele plaats hangen...). Waarschijnlijk hebben onwetenden heden de indruk dat het hekje vooraan het enige was dat de bunker afsloot van mogelijke indringers. Mensen gaan er namelijk van uit als men iets voorstelt als hersteld in originele staat, dat het volledig is. Meer details van dit type deur vind u op deze link.
Zicht op het bunkertje met één schietgat geopend en één schietgat gesloten. Ook hier heeft men wijselijk toch maar besloten de uitleg hogerop deze bladzijde maar op te volgen, ondanks dat men deze website niet leest.... De wijze van verven van de luiken werd dan toch maar van "gewoon geverfde luiken" omgezet naar "ramen met gordijntjes". De binnenkant bleef het uitzicht van luiken behouden, identiek aan wat hierboven werd beschreven maar tot twee weken voor de tentoonstelling, niet zo werd uitgevoerd.
Zicht op het bunkertje met beide schietgaten gesloten. Ook wel bijkomend wat jammer is dat men door dit bunkertje volledig te gaan herschilderen, men één van de bunkertje op de ganse linie die nog het meeste sporen draagt van de effectieve strijd (vele kogel- en andere projectielinslagen), grotendeels zijn sporen van strijd uit het zicht laat verdwijnen. Deze worden door het herverven, grotendeels aan het zicht onttrokken. Gelukkig hebben de bunkertjes met ondertussen in het algemeen, een zeer sterk uitgedroogd beton, het kenmerk niet zo heel veel van verf te houden. Vermoedelijk zijn de laatste verfrestanten over enkele jaren opnieuw verdwenen.
Globaal uitzicht van het bunkertje. Er moet gezegd worden dat het geheel wel een goed beeld geeft van hoe de bunkertjes er ooit moeten hebben uitgezien. Alleen jammer dat als men er iets meer van afweet, men zich blauw begint te ergeren aan de historische onjuistheden die er ondertussen allemaal in verwerkt zitten. Het is dan ook heel jammer dat vanaf de start van de herdenking te Gijzenzele al deze onjuistheden als de waarheid zullen verspreid worden bij mensen die wel geïnteresseerd zijn maar de werkelijkheid erachter niet kennen, en denken deze hier te kunnen terugvinden.
 
Vorige (A35)
Volgende (A37)
Volgende (A37)